دوازدهم اردیبهشت سالروز شهادت استاد شهید مرتضی مطهری

دوازدهم اردیبهشت، روزی تلخ و به یاد ماندنی برای ایرانیان است / روزی که به مناسبت شهادت یک استاد بزرگ، روز معلم نام گرفت . مولای متقیان حضرت علی (ع) می فرمایند: « به احترام پدر و معلمت ، از جای برخیز هرچند فرمانروا باشی!» نام گذاری این روز به نام روز معلم، حکایتی شنیدنی دارد . نزدیک چهل سال قبل در چنین روزی یکی از معلمین بزرگ و نامدار ایران ، استاد مرتضی مطهری به ضرب گلوله عضو یک گروهک تروریستی به شهادت رسید . شهید مطهری معلمی بود که کلاس درسی به وسعت ایران اسلامی داشت و سرمشقی به شیرینی تعالیم پیامبر صلوات الله علیه و اهل بیت علیهم السلام و کسانی که سر پر شور او را هدف گلوله قرار دادند ، تاب اندیشه های روشنگرش را نداشتند .

استاد شهید مرتضی مطهری

شهید مطهری تمام عمر پربرکت خود را به آموختن و تعلیم تفکر ناب اسلامی اختصاص داد و در این راه ، خستگی و ملالت به خود راه نداد.
رهبر معظم انقلاب اسلامی درباره شهید مطهری می گویند: « مطهری برای تبیین اندیشه‌ها و آموزه‌های شیعه تلاش فراوانی کرد و آثار متعددی پدید آورد. او در این زمینه، دیدگاه‌های خاص خود را نیز مطرح می‌کرد که گاه با باورهای رایج در فضای مذهبی شیعیان ایران ، هم‌خوانی نداشت و برخی از علمای سنتی، نظریات او را نمی‌پسندیدند . ایشان با قوّت فکری و اندیشه‌ قوی و صائب خود وارد میدان‌ هایی شد که تا آن‌وقت هیچ‌کس در زمینه‌ مسائل اسلامی وارد این میادین نشده بود. شهید مطهری با تفکراتی که آن روز در ایران رایج بود، یعنی افکار وارداتیِ غربی و شرقی، وارد یک چالش علمیِ عمیق و وسیع و تمام نشدنی شد . ایشان هم در مقابله‌ با مارکسیست‌ها به یک جهاد بسیار هوشمندانه دست زد و هم در جبهه‌ مقابله‌ با تفکرات غربی و لیبرالیست‌ها ، وارد میدان شد. این نقش، بسیار مهم است؛ هم جرأت و اعتماد به نفسِ می‌خواهد ، هم قدرت فکری و اجتهاد در زمینه‌های گوناگون را لازم دارد و هم یقین و ایمان قاطع می‌خواهد. این مرد بزرگ، همه‌ی اینها را با هم داشت . هم عالم بود ، هم بسیار مؤمن بود ، هم به ایمانِ خود یقین داشت و هم اعتماد به نفس داشت؛ اینها لازم است. »
یکی از ویژگی های بارز استاد شهید مطهری، استقبال از پرسش ها بود. از منظر استاد؛ اسلام دینی است زنده و پر نشاط که بر پایه عقل و خرد بنا شده و برای گفته های خود دلیل و برهان دارد. زیر و رو کردن این مجموعه و پرس وجو از زوایای آن ، نه تنها به آن آسیب نمی زند بلکه بر شادابی آن می افزاید . وی تأکید می کرد با پرسیدن و کاوش کردن در دین، گرد و غبار جهالت ها و تحریف ها از دین، کنار می رود و چهره زیبای آن نمایان تر می شود. برخلاف گروهی از دینداران که از پرسش و کند وکاو در مسائل دینی هراسناک هستند و آن را برای دین خطرناک می شمارند ، شهید مطهری با اطمینان کامل به قوت تفکر اسلامی و با روی گشاده و سعه صدری مثال زدنی، به استقبال شبهات می رفت و با زبانی شیوا به آن ها پاسخ می داد ، سخنرانی می کرد ، کتاب می نوشت و دیگر عالمان را نیز به نوشتن و پاسخ دادن دعوت می کرد . استاد همواره در متن جریان های فرهنگی جامعه قرار داشت و به پرسش ها و شبهه های دیگران درباره دین و مذهب ، هوشیار و حساس بود . گفته ها و نوشته ها را می خواند و خط سیر گروههای فرهنگی را پی می گرفت. اگر به شبهه ای بر می خورد، از آن بی تفاوت نمی گذشت. ایشان معتقد بود ما برای نسل جوان به اندازه کافی کتاب ننوشته ایم و اگر سرچشمه زلال دین را به آنان معرفی کنیم ، هرگز به سراغ آب های آلوده نمی روند.
شهید مطهری همانگونه که در مقابل اندیشه های غلط وارداتی از غرب و شرق می ایستاد ، با انحرافات ناشی از تعصب برخی دینداران هم مقابله می کرد . مطهری از سال ۱۳۲۵ش آغاز به تألیف آثاری در زمینه‌های مختلف فلسفی، اجتماعی، اخلاقی، فقهی و تاریخی کرد و بیش از ۷۰ اثر از او منتشر شد .
امام خمینی، بنیان گذار انقلاب اسلامی ایران پس از شهادت شهید مطهری پیامی فرمودند : « اینجانب نمی‌توانم احساسات و عواطف خود را درباره این شخصیت عزیز ابراز کنم . آنچه باید عرض کنم درباره او ، این است که خدمت‌های ارزشمندی به اسلام و علم کرد و موجب تاسف بسیار است که دست جنایتکاران ، این درخت ثمربخش را از حوزه‌های علمی و اسلامی گرفت … مطهری فرزندی عزیز برای من و پشتوانه‌ای محکم برای حوزه دینی و علمی و خدمتگزاری سودمند برای ملت و کشور بود. او در عمر کوتاه خود آثار جاویدی به یادگار گذاشت که پرتوی از وجدان بیدار و روح سرشار از عشق او به مکتب تشیع بود.»